
Het was deze week in de Tweede Kamer druk op het spreekgestoelte en dringen bij de interruptiemicrofoon. Momenten waarbij de kamerleden die normaal de nieuwsbulletins
nauwelijks halen hun kans schoon zagen om zich aan het grote publiek te presenteren. Met ongetwijfeld goede bedoelingen, maar net iets teveel gevoel voor show en sensatie
spraken een aantal politici hun ongerustheid uit.
Een bloemlezing uit de gehanteerde terminologie; mensonwaardig, afschuwelijk, schrijnend, een drama, mensonterend en schandalig.
Aanleiding voor de collectieve verontwaardiging was een reportage in een tv-uitzending van de EO over de 18-jarige Brandon. De jongen woont op 's Heeren Loo,
een instelling voor verstandelijk beperkten, waar hij, omdat het personeel vaak bang is voor Brandons onvoorspelbare gedrag, voor een groot gedeelte van de dag
vastgebonden zit aan de muur van zijn kamer. Een ongewenste situatie voor Brandon en zijn ouders, maar ook voor het personeel dat dagelijks met hem omgaat.
De reden dat Brandon vast zit heeft niets te maken met financiën of een personeelstekort, maar vindt zijn oorzaak in een gebrek aan kennis over alternatieve behandelingswijzen.
Staatssecretaris Marlies Veldhuijzen heeft inmiddels verstandig en rustig gereageerd op de mediahype en na contacten met Brandon, zijn ouders en de betrokken instellingen een
acceptabele alternatieve oplossing in het vooruitzicht gesteld.
Toch even terug naar het begin van de hysterie. Een dag voor de tv-uitzending van dinsdag 18 januari verstuurt de EO een vooraankondiging. Politici reageren
nog voor de daadwerkelijke uitzending als door een wesp gestoken. PvdA-Kamerlid Wolbert wint de run naar de microfoon en eist, niet gehinderd door
enige achtergrondinformatie, een spoeddebat. "Brandons situatie moet per direct worden verbeterd", gilt ze populistisch, met veel gevoel voor dramatiek door de Tweede Kamer microfoon.
Normaal gesproken gaan er een aantal dagen (soms weken) overheen aleer een aangevraagd spoeddebat plaatsvindt, dit keer niet. Eerder deze week hoorden we van de staatssecretaris van
Justitie al dat er naast de gewone rechtspraak en het snelrecht ook meer gebruik gemaakt gaat worden van supersnelrecht. Kamervoorzitter Verbeet haakte in op deze turbotrend door behalve
gewone debatten en spoeddebatten voortaan superspoeddebatten binnen 24 uur op de agenda te plaatsen. Een merkwaardig gevoel voor urgentie als je weet dat Brandon al 3 jaar vastgeketend zit.
Dezelfde kamerleden die tijdens het spoeddebat het woord voeren zijn ook de rest van de week nauwelijks van de buis te slaan. De media hypen namelijk enthousiast mee en er is geen
actualiteitenrubriek of talkshow die het onderwerp laat liggen. Inmiddels is de aandacht wat verslapt en kunnen direct betrokkenen weer verder met het proces waarbij constant geprobeerd
wordt om de situatie van jongeren met een verstandelijke handicap te optimaliseren. Daar zijn geen hijgerige politici en journalisten voor nodig.